Vandaag geluncht met een collega die 'Moenk' had gelezen en met veel plezier, zei hij. Veel lof voor de toch wel ingewikkelde plot en de verwikkelingen in het boek. Maar hij had ook een 'maar', en die leg ik mijn bloglezers nu voor. De wereld van de mannen en de wereld van de vrouwen zijn in 'Moenk' van elkaar gescheiden door een onoverbrugbare kloof, zegt hij. De mannen begrijpen eigenlijk maar heel weinig van de vrouwen ('Ze modderen maar wat aan') terwijl de vrouwen door hun principiële opstelling juist uit het zicht verdwijnen. 'Radicale karakters', noemt mijn collega dat. Interessante gedachte, vind ik. Ik ben dan ook benieuwd om te weten of andere lezers dat ook zo hebben ervaren.
