Goed uitgebalanceerd werk, waarin het thema van vluchtigheid, het ontglippen van de zin van het leven, de afgescheidenheid van afzonderlijke mensen en innerlijke werelden, de onkenbaarheid van mensen,de misverstanden die daaruit voortkomen, het lot, het 'I am a rock', d.m.v. verschillende personages op verschillende manieren uitgebeeld worden. Het proces waarin de hoofdpersoon veroordeeld wordt doet even denken aan Camus, 'de vreemdeling' . Was hij, tegen wil en dank, niet in wezen ook die 'étranger'? Waarschijnlijk bedoel je zelf eerder een verband te leggen met Kafka.
Daarnaast het thema van vaders, moeders en kinderen en de onderlinge duistere verbanden daartussen. Iedereen is tegelijk met elkaar verbonden en staat tegelijk los van elkaar. Mooie ontknoping mbt de plek van Moenk in het geheel.
Wat ik niet zo goed begrijp is dat iemand zegt dat Marcia op de moeder van de hoofdpersoon lijkt. Ik begrijp wel dat deze opmerking gemaakt moet worden, nodig is, maar in eerste instantie zag ik Marcia als een warme (en ook intellectueel) passierijke persoon, ook gezien de manier waarop zij sex heeft, totaal anders dan de koude Anna. Het blijft voor mij dus een raadsel waarom Marcia in het tweede deel zo totaal iemand anders is, zo gevoelloos ineens. Zij lijkt voor mij als een blad aan de boom omgeslagen.
Na Marcia komt Anna mij vreemd voor als relatie van de hoofdpersoon, hoewel Anna mss meer op de moeder lijkt dan Marcia, in aanvang meer een eenzaam afgezonderd eiland is? (Marcia wordt dit later ook, maar ik vond dat in beginsel niet zo bij haar passen, het gaat blijkbaar om iets duisters).
Ik heb het boek tot het einde toe geboeid uitgelezen. Qua taal vond ik in de eerste helft meer filosofisch – poëtische stukjes tekst dan in de tweede helft, waar ik van genoot.
Margrethe Venema
